v

v

۱۳۹۱/۰۹/۲۴

بازديد خبرنگاران از 'منطقه جنگی' در بلوچستان پاکستان


رئيس ريش سفيد قبيله بگتی می گويد: '62 نفر از افراد من را کشته اند. ممکن است 200 يا 400 نفر را بکشند. حتی ممکن است من را هم بکشند. اما نمی توانند کل قوم بلوچ را نابود کنند.'
نواب اکبر بگتی، رئيس قبيله بگتی، با اعضای يک هيات بازديدکننده پارلمانی متشکل از قانونگذاران حزب حاکم پاکستان، رفتاری خشم آلود، تحقيرآميز و گاه حتی خفت آور داشت.
نمايندگان پارلمان برای ملاقات با او به استان بلوچستان سفر کرده بودند تا درباره راه های پايان رويارويی خشونت بار نيروهای دولتی و قبايلی که خواستار خودگردانی بيشتر هستند مذاکره کنند.
اما هيات 15 نفره، که از جمله شامل اعضای احزاب مخالف بود، به خصوص با توجه به وضعيت بالقوه انفجاری شهر دورافتاده ديره بگتی که صدها مرد تا دندان مسلح در آن 300 نيروی شبه نظامی (وابسته به دولت) را محاصره کرده اند، نبايد انتظار رفتار ديگری را می داشت.
اين هيات قرار بود درباره راه های ممکن برای حل اين رو در رويی پنج روزه با آقای بگتی بحث کنند، اما به زبانی خشک و مختصر شنيد که کليد حل مشکل در دست دولت است.
آقای بگتی با اشاره به حضور فزاينده شبه نظاميان وابسته به دولت از ماه ژانويه امسال گفت: "اين سرزمين من است. آنها هيچ حقی ندارند اينجا باشند."
دولت پاکستان پس از آنکه يک پزشک در اين ناحيه مورد تجاوز قرار گرفت نيروهای بيشتری را به آنجا گسيل کرد که به درگيری های خونين ميان اهالی قبيله بگتی و نيروهای شبه نظامی منجر شد. هشت نفر در آن درگيری ها کشته شدند و اوضاع از آن زمان تاکنون متشنج بوده است.
'استثمارگران'
تعدادی از اعضای اين هيات از احزاب مخالف سعی کردند آقای بگتی را آرام کنند و گفتند که آنها هيچ ارتباطی با دولت ندارند و تنها به اين دليل با عضويت در اين هيات موافقت کرده اند که بتوانند به ايجاد نوعی سازش ميان دو طرف درگيری کمک کنند.
اما آقای بگتی در وضعيتی نبود که تن به سازش دهد.
او پارلمان پاکستان را "عقيم" خواند و گفت پرويز مشرف، رئيس جمهور پاکستان که همچنين فرمانده ارتش است، مسوول "قتل مردان من است."
وی گفت: "آنها (دولت مورد حمايت ارتش) چيزی جز يک مشت استثمارگر نيستند. چرا بايد با آنها گفتگو کنم."
تنش موجود در لحن آقای بگتی در محيط اطراف نيز به خوبی حس می شد.
شهر ديره بگتی کاملا خالی از سکنه غيرنظامی است و تنها چيزی که می توان در آن ديد صدها مرد تا دندان مسلح قبيله بگتی است.
به غير از اين تنها آثار مهمات سنگين جنگی- که احتمالا از هر دو طرف به جا مانده- به صورت ترکش و پوکه های خالی راکت به چشم می خورد.
کليه مغازه ها بسته بود و اگر کسی می توانست مردان قبيله بگتی را از صحنه ناپديد کند، بدون شک اين محل به شهر اشباح يا منطقه جنگی شباهت پيدا می کرد.
به خصوص ناحيه هندو نشين واقع در نزديکی خانه آقای بگتی، که به قلعه جنگی بی شباهت نيست، آسيب شديدی ديده است.
آقای بگتی می گويد در يک مبادله آتش که پس از هدف قرار گرفتن يک کاروان دولتی در روز پنجشنبه گذشته آغاز شد، 32 هندو در اثر آتشبار نيروهای دولتی کشته شدند.
مقام های دولت اذعان می کنند که ممکن است مقداری خسارات جانبی نيز وارد شده باشد اما از ارائه آمار مشخص در اين زمينه خودداری می کنند.
انکار چنين خساراتی با توجه به استفاده مشهود از سلاح های سنگين در اين نبردها غيرممکن است.
جاده های مسدود
در طول جاده 60 کيلومتری ميان شهر سوئی و ديره بگتی، به راحتی می توان صدها مرد قبيله بلوچ را که به راکت انداز و مسلسل مسلح هستند، ديد. اکثر آنها سنگر گرفته و آماده نبرد به نظر می رسيدند.
وسايلی که برای مسدود کردن جاده چيده شده بود برای ورود هيات بازديدکننده پارلمانی برچيده شد. به نظر می رسيد آنها به اين واقعيت آگاه باشند که اين موقعيتی مهم است و تلاش برای جلوگيری از ورود هيات، کمکی به پيشبرد اهداف آنها نمی کند.
پيشتر سرتيپ سالم نواز خان، سخنگوی ارتش و سرلشکر شجاعت ضميردار، بازرس کل "سپاه مرزی" گروه خبرنگاران همراه هيات پارلمانی را در شهر سوئی در جريان امور قرار دادند.
به گفته آنها درگيری روز 17 مارس که در آن 8 تن از نفرات نيروهای دولتی کشته شدند توسط نفرات قبيله بگتی آغاز شد.
شمار دقيق غيرنظاميانی که در آن درگيری جان خود را از دست دادند همچنان محل اختلاف نظر است.
از زمان آغاز زد و خوردها در ماه ژانويه سال جاری، کاروان های بزرگی از نيروهای دو طرف سرگرم گشتزنی در اين ناحيه بوده اند. در روز 17 مارس دو نيروی گشتی از دو طرف با يکديگر رو در رو شدند که به مجادله شديد لفظی منجر شد.
شايد اين مساله که اين جدال لفظی، پس از شليک گلوله توسط يکی از سربازان که معلوم نيست به کدام سو تعلق داشته، به زد و خوردی مسلحانه منجر شد، بيش از هرچيز منعکس کننده تنش حاکم بر ناحيه باشد. شايد هرگز مشخص نشود در خشونت های متعاقب آن چند نفر کشته شدند.
اگر کسی در اين وضعيت دلسرد کننده در جستجوی بارقه ای از اميد باشد، می تواند به اين واقعيت توجه کند که جاده ميان سوئی و ديره بگتی اکنون بار ديگر گشوده شده است.
حتی خدمه "سپاه مرزی" نيز طی هفته گذشته نتوانسته بودند از اين جاده استفاده کنند.
به علاوه، گروهی از خبرنگاران رسانه های ملی و بين المللی برای نخستين بار طی چندين ماه اخير موفق شده است وارد منطقه بگتی شود.
با توجه به ميزان تنش موجود در منطقه، اين مساله برخلاف تصور، آنقدرها هم کم اهميت نيست.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر